İlk İşimiz Görünmez Olduğumuzu Test Etmek Olurdu

Görünmez olduğumuzu fark ettiğimiz anda dünyayı değiştirmek gibi büyük planlara girişmemiz pek olası değil. Çoğumuz önce bunun gerçekten işe yarayıp yaramadığını anlamaya çalışırdık.

Aynanın karşısına geçmek, kamerada görünüp görünmediğimizi kontrol etmek, elimizi birinin önünde sallamak veya dışarı çıkıp insanların bizi fark edip etmediğini gözlemlemek ilk denemeler arasında olurdu.

Çünkü insan zihni olağanüstü bir durumla karşılaştığında önce onun sınırlarını anlamak ister. Görünmezlik de bundan farklı olmazdı.

Kimsenin Bizi Görmediği Bir Şehirde Dolaşmak

Bir günlüğüne görünmez olmanın en heyecan verici taraflarından biri, günlük hayatı tamamen farklı bir açıdan gözlemlemek olurdu. Her gün yürüdüğümüz sokaklarda bu kez kimse bizi görmeden dolaşabilirdik. İnsanların davranışlarını, kalabalıkları ve şehir hayatını dışarıdan izlemek oldukça farklı bir deneyim yaratırdı.  Normalde çevremizdeki insanların bizi gördüğünü bildiğimiz için farkında olmadan davranışlarımızı değiştiriyoruz.

Belki de ilk kez kalabalığın içinde gerçekten yalnız olmanın nasıl bir şey olduğunu hissederdik.

İnsanların Bizim Hakkımızda Ne Konuştuğunu Merak Ederdik

Görünmezlik söz konusu olduğunda muhtemelen en büyük meraklarımızdan biri şu olurdu:

“Ben yanlarında değilken insanlar benim hakkımda ne söylüyor?”

Arkadaşlarımızın, iş arkadaşlarımızın veya yakın çevremizdeki insanların konuşmalarını gizlice dinleme fikri birçok kişinin aklından geçebilirdi. Fakat burada görünmezliğin karanlık tarafı ortaya çıkıyor. Bazı şeyleri bilmemek aslında hayatı daha kolay hale getiriyor olabilir. İnsanların özel konuşmalarını dinlemek, hiç duymamamız gereken yorumlarla karşılaşmamıza neden olabilir.

Normalde Giremediğimiz Yerleri Merak Ederdik

İnsan doğasının en güçlü özelliklerinden biri meraktır. Bu nedenle görünmez olsaydık ne yapardık sorusunun cevaplarından biri de normalde erişemediğimiz yerleri görmek olurdu.

Kapalı alanların arkasında ne olduğunu, insanların giremediği bölümlerde neler bulunduğunu veya günlük hayatta yalnızca uzaktan gördüğümüz mekanların nasıl çalıştığını merak edebilirdik. Ancak burada önemli bir ayrım var: Görünmez olmak, etik kuralların da görünmez olduğu anlamına gelmez. Başkasının özel alanına izinsiz girmek veya insanların mahremiyetini ihlal etmek, kimse bizi göremese bile doğru hale gelmez.

Aslında görünmezlik tam da bu nedenle ilginç bir ahlak testi olurdu.

Küçük Şakalar Yapmadan Durabilir miydik?

Muhtemelen hayır.

İnsanlığa görünmezlik gibi olağanüstü bir güç verildiğinde bunun birkaç saat içinde havada hareket eden kalemlere, kendi kendine açılan kapılara ve sebepsiz yere yer değiştiren eşyalara dönüşmesi şaşırtıcı olmazdı.

Görünmezken arkadaşlarımıza küçük ve zararsız şakalar yapmak oldukça eğlenceli gelebilirdi. Bir sandalyeyi hafifçe hareket ettirmek, masadaki bir nesnenin yerini değiştirmek veya uzaktan seslenmek birkaç saniyeliğine doğaüstü bir olay yaşandığı izlenimi yaratabilirdi.

Elbette şakanın korkutucu veya zarar verici bir noktaya ulaşmaması gerekir. Süper güç kazanmak, sağduyuyu otomatik olarak paketten çıkarmıyor.

Görünmezlik Gerçekten Özgürlük mü Olurdu?

İlk birkaç saat boyunca görünmez olmak muazzam bir özgürlük hissi verebilirdi.

Kimse size bakmıyor.

Kimse kıyafetinizi, görünüşünüzü veya davranışlarınızı değerlendirmiyor.

Kalabalıkların arasında dolaşıyorsunuz ama kimse sizin orada olduğunuzu bilmiyor.

Başlangıçta kulağa oldukça rahatlatıcı geliyor. Fakat saatler ilerledikçe görünmezliğin başka bir tarafını fark etmeye başlayabilirdik. Bir kafeye girdiğinizi ve kimsenin size bakmadığını düşünün. Sokakta yürüyorsunuz ama kimse yol vermiyor. Bir arkadaşınızın yanındasınız fakat varlığınızdan haberi yok.

Bir süre sonra özgürlük hissinin yerini yalnızlık alabilir.

Görünmez Olmak İnsan Psikolojisini Nasıl Etkilerdi?

Günlük yaşamımızda kimliğimizin önemli bir bölümünü diğer insanların tepkileri üzerinden oluşturuyoruz. İnsanların bizi tanıması, ismimizi söylemesi, yüzümüze bakması ve varlığımıza tepki vermesi bize sosyal dünyanın bir parçası olduğumuzu hissettiriyor.

Bütün bunlar bir anda ortadan kalktığında görünmezlik beklediğimiz kadar eğlenceli olmayabilir. İlk saatlerde “Kimse beni göremiyor!” düşüncesi heyecan vericiyken günün ilerleyen saatlerinde “Kimse beni göremiyor…” cümlesi çok farklı bir anlam kazanabilir.

Aynı kelimeler, tamamen farklı iki duygu.

Görünmezken İyilik Yapmak İster miydik?

Görünmezliği yalnızca kişisel meraklarımız için kullanmak zorunda değiliz.

Normal hayatta yaptığımız iyiliklerin bazılarında fark edilmek, teşekkür almak veya takdir edilmek gibi sosyal ödüller bulunuyor. Görünmezken yapılan bir iyilikte ise bunların hiçbiri yok.

Kimse teşekkür etmeyecek.

Kimse sizi alkışlamayacak.

Belki yaptığınız şeyi kimin gerçekleştirdiğini bile öğrenemeyecekler.

Bu nedenle görünmezken yapılan iyilik, insanın karakteri hakkında beklenmedik derecede fazla şey söyleyebilir.

24 Saatin Son Saatinde Ne Yapardık?

Günün sonunda görünmezliğin biteceğini bilmek davranışlarımızı değiştirebilirdi.

İlk saatlerde dünyayı keşfetmek isterken son saatlerde tanıdığımız insanların yanına gitmek isteyebilirdik.

Belki ailemizin yanında otururduk.

Belki sevdiğimiz bir insanın günlük hayatını uzaktan izlerdik.

Belki de bütün günü büyük maceralar peşinde geçirmek yerine sessizce insanların arasında dolaşarak bitirirdik.

Bir Günlüğüne Görünmez Olsaydık Gerçekten Ne Yapardık?

Bu sorunun tek bir cevabı yok. Bazılarımız şehri keşfeder, bazılarımız küçük şakalar yapar, bazılarımız merak ettiği şeylerin peşine düşer, bazılarımız ise görünmezliğin sağladığı sessizliği tercih ederdi.

Ancak bir günlüğüne görünmez olsaydık, muhtemelen günün sonunda görünmezlikten çok görünür olmanın anlamını düşünmeye başlardık.

Görünmez olmak gerçekten mümkün mü?
Bilimsel araştırmalarda ışığı yönlendiren çeşitli malzemeler ve optik kamuflaj teknolojileri üzerinde çalışmalar yapılsa da insanları filmlerdeki gibi tamamen ve her açıdan görünmez hale getiren pratik bir teknoloji bugün günlük kullanımda bulunmuyor.

1. Her Gün Kısa Süre de Olsa Çizim Yapın

Çizimde gelişmenin en önemli yollarından biri düzenli pratik yapmaktır. Bunun için her gün saatlerinizi çizime ayırmanız gerekmez. Başlangıçta günde 15-30 dakika çizim yapmak bile oldukça faydalı olabilir.

Kalem kontrolünüzü geliştirmek için düz çizgiler, daireler, elipsler ve basit geometrik şekiller çizebilirsiniz. Daha sonra günlük hayatta gördüğünüz bardak, kitap, meyve veya masa lambası gibi basit nesnelere geçebilirsiniz.

Burada önemli olan mükemmel bir çizim ortaya çıkarmak değil, çizim yapmayı günlük bir alışkanlığa dönüştürmektir.

2. Basit Şekilleri Öğrenin

Karmaşık görünen birçok çizim aslında basit geometrik şekillerden oluşur. Küre, küp, silindir ve koni gibi temel formları öğrenmek bu nedenle oldukça önemlidir.

Örneğin insan kafasını bir küre, kolları ve bacakları silindirler, bir binayı ise farklı boyutlardaki kutular olarak düşünebilirsiniz.

Bir nesneyi gördüğünüzde kendinize şu soruyu sorun:

“Bu nesneyi hangi basit şekillere ayırabilirim?”

3. Referans Kullanarak Çizim Yapın

Yeni başlayanların yaptığı yaygın hatalardan biri, her şeyi hayalden çizmeye çalışmaktır. Oysa referans kullanmak kopyacılık değildir. Aksine, gözlem yeteneğinizi geliştirmenin en etkili yollarından biridir.

Nesnenin oranlarını, ışığın hangi yönden geldiğini, gölgelerin nerede oluştuğunu ve parçaların birbirleriyle ilişkisini inceleyin.

Zamanla görsel hafızanız gelişir ve hayalden çizim yapmak da kolaylaşmaya başlar.

4. Perspektif ve Oranları Öğrenin

Bir çizimin gerçekçi görünmesini sağlayan en önemli unsurlardan biri doğru perspektiftir.

Özellikle mekan, bina, oda, sokak veya araç çizmek istiyorsanız tek kaçış noktalı ve iki kaçış noktalı perspektif konularını öğrenmeniz büyük avantaj sağlar.

Portre çizerken gözlerin, burnun ve ağzın konumu; insan figürü çizerken baş, gövde, kol ve bacakların birbirleriyle oranı çizimin sonucunu doğrudan etkiler.

Başlangıçta perspektif biraz matematik dersi gizlice sanat kursuna sızmış gibi görünebilir. Ancak temel mantığını öğrendiğinizde çizimlerinizdeki fark oldukça belirgin olacaktır.

5. Işık ve Gölge Çalışmaları Yapın

Çiziminize derinlik kazandırmak istiyorsanız ışık ve gölge kullanımını öğrenmelisiniz.

Basit bir küre çizerek başlayabilirsiniz. Kürenin bir tarafından ışık geldiğini düşünün ve ışığa uzak bölgeleri giderek koyulaştırın. Böylece düz bir daire yerine üç boyutlu görünen bir form elde edebilirsiniz.

Kalemle çalışıyorsanız farklı baskı seviyelerini denemek de faydalıdır. Kalemi hafif ve güçlü kullanarak farklı ton değerleri oluşturmayı öğrenebilirsiniz.

Bu çalışmalar hem karakalem çizim teknikleri konusunda gelişmenizi hem de nesnelerin üç boyutlu yapısını daha iyi anlamanızı sağlar.

6. Hatalarınızı Silmek Yerine İnceleyin

Çizimde gelişmek istiyorsanız yaptığınız hatalardan kaçmak yerine onları incelemeyi öğrenmeniz gerekir.

Bir çizim istediğiniz gibi olmadığında hemen çöpe atmayın. Bunun yerine şu sorulara cevap vermeye çalışın:

• Oranlarda problem var mı?
• Perspektif doğru mu?
• Çizgiler gereğinden fazla sert mi?
• Referanstaki hangi ayrıntıyı yanlış gözlemledim?

Eski çizimlerinizi saklamak da gelişiminizi görmek açısından oldukça değerlidir. Birkaç ay sonra eski ve yeni çizimlerinizi karşılaştırdığınızda ilerlemenizi çok daha net görebilirsiniz.

7. Kendinizi Başkalarıyla Değil, Eski Çizimlerinizle Karşılaştırın

Sosyal medyada profesyonel sanatçıların çalışmalarını görmek motive edici olabilir. Ancak yeni başlayan biri olarak kendi çizimlerinizi yıllardır çalışan bir sanatçının çizimleriyle karşılaştırmak çoğu zaman gereksiz bir moral kaybına yol açar.

Bunun yerine kendi gelişiminize odaklanın. Örneğin bugün bir portre çizdiyseniz aynı konuyu birkaç hafta veya ay sonra yeniden çizin. İki çalışmayı yan yana koyarak ne kadar ilerlediğinizi değerlendirin.

Çizimde gelişim çoğu zaman günlük olarak fark edilmez. Ancak düzenli çalışan biri birkaç aylık çalışmalarını karşılaştırdığında değişimi çok daha rahat görebilir.

Çizimde Gelişmek Ne Kadar Sürer?

Bu sorunun herkes için geçerli tek bir cevabı yoktur.  Ancak önemli olan hızlı ilerlemekten çok düzenli ilerlemektir.

Her gün 15-30 dakika bilinçli çizim yapmak, haftada bir kez saatlerce çizip daha sonra uzun süre kalemi elinize almamaktan genellikle daha verimli bir öğrenme düzeni oluşturur.

Sonuç: İyi Çizim Yapmak İçin Yetenek Şart mı?

Çizim konusunda doğal yatkınlık başlangıçta avantaj sağlayabilir. Ancak iyi çizim yapabilmek için tek başına yetenek yeterli değildir. Gözlem, temel çizim teknikleri, perspektif, ışık-gölge bilgisi ve düzenli pratik zaman içinde öğrenilebilir.

Çizimde gelişmek istiyorsanız küçük başlayın ve düzenli çalışın. Her gün yaptığınız kısa çizimler bile zaman içinde birikerek büyük bir gelişime dönüşebilir.

Bugün bir kağıt ve kalem alın, çevrenizdeki basit bir nesneyi seçin ve 15 dakika boyunca çizmeye çalışın. İlk çizimin kusursuz olması gerekmiyor. Zaten amaç kusursuz başlamak değil, bir sonraki çizimde biraz

daha iyi olmaktır.

  Doğa filozofları, doğayı ve varlığın temelini mitolojik açıklamalar yerine akıl ve gözleme dayalı düşüncelerle açıklamaya çalışan ilk filozoflardır.

Doğa filozoflarının üzerinde durduğu en önemli kavramlardan biri ise arkhe kavramıdır. Arkhe, evrendeki bütün varlıkların kendisinden meydana geldiği düşünülen temel ilkeyi ifade eder.

Doğa Filozofları Nedir?

Doğa filozofları, doğayı ve evreni akla dayalı biçimde açıklamaya çalışan ilk filozoflara verilen genel isimdir.

Bu filozofların ortaya çıktığı dönemden önce doğadaki birçok olay mitolojik anlatılar ve tanrılar aracılığıyla açıklanıyordu. Doğa filozofları ise evrenin oluşumunu yine doğanın içerisinde bulunan ilkeler üzerinden anlamaya çalıştı.

Bu değişim, felsefi düşüncenin gelişimi açısından son derece önemlidir.

Çünkü artık temel soru yalnızca “Bu olayın arkasında hangi tanrı vardır?” değildir. Bunun yerine:

• Evren nasıl oluşmuştur?
• Her şeyin temelinde ne vardır?
• Varlık değişir mi?
• Doğadaki çeşitliliğin kaynağı nedir?
• Evrenin bir düzeni var mıdır?

gibi sorular sorulmaya başlanmıştır.

Doğa filozoflarının önemli bir bölümü şu soruya cevap aramıştır:

“Her şeyin temelinde ne vardır?”

Doğa Filozofları Kimlerdir?

Başlıca doğa filozofları ve görüşleri şunlardır:

1. Thales ve Arkhe Olarak Su

Thales, Antik Yunan felsefesinin ve doğa felsefesi geleneğinin öncü isimlerinden biridir. Thales’e göre arkhe sudur. Başka bir ifadeyle bütün varlıkların temelinde su bulunmaktadır.

Thales Neyi Savunur?

Kısaca:

Thales → Arkhe = Su

2. Anaksimandros ve Apeiron

Anaksimandros, Thales gibi Milet Okulu içerisinde değerlendirilen önemli doğa filozoflarından biridir.

Ancak Anaksimandros, evrenin temelinin su gibi belirli ve sınırlı bir madde olamayacağını düşünmüştür.

Ona göre arkhe apeirondur.

Apeiron Nedir?

Apeiron, sınırı olmayan, hava, belirlenmemiş veya sınırsız olan anlamında kullanılan bir kavramdır.

Anaksimandros’a göre evrende var olan her şeyin birbirinin zıttı sayesinde var olduğunu savunur.

Bu nedenle:

Anaksimandros → Arkhe = Apeiron

şeklinde özetlenebilir.

Anaksimandros’un yaklaşımı, ateş-su, beyaz-siyah, sıcak-soğuk karşıtları şeklindedir.

3. Anaksimenes ve Arkhe Olarak Hava

Anaksimenes’e göre evrenin temel maddesi yani arkhe havadır.

Havanın yoğunlaşması ve seyrekleşmesi sonucunda farklı varlıkların meydana geldiğini düşünmüştür.

Kısaca:

Anaksimenes → Arkhe = Hava

4. Herakleitos ve Değişim Felsefesi

Herakleitos, doğa filozofları arasında özellikle değişim ve oluş düşüncesiyle öne çıkar.

Herakleitos’a göre evren sürekli bir değişim içerisindedir. Varlık için oluş ve değişim gerçekliğin temel özelliklerindendir.

Bu genellikle nehir örneğiyle açıklanır. Bir nehre yeniden girdiğimizde hem akan su hem de içinde bulunduğumuz koşullar değişmiştir.

Kısaca:

Herakleitos → Değişim, oluş, ateş ve logos [ilke]

5. Parmenides ve Değişmeyen Varlık

Parmenides’e göre gerçek varlık değişmez, bölünmez ve süreklidir.

Bu nedenle Parmenides’in düşüncesi:

“Varlık vardır, yokluk yoktur.” Bu cümlede yokluktan bahsederken yokluk denen durmun var olmadığını anlatır.

6. Empedokles ve Dört Unsur

Empedokles’e göre varlığın temelinde dört unsur bulunur:

Toprak, su, hava ve ateş.

Kısaca:

Empedokles → Toprak + Su + Hava + Ateş

Doğa Filozofları Kısa Özet

Thales → Su

Anaksimandros → Apeiron

Anaksimenes → Hava

Herakleitos → Ateş ve değişim

Parmenides → Değişmeyen varlık

Empedokles → Dört unsur

Anaksagoras → Tohumlar ve Nous

Demokritos → Atomlar