Sanatla uğraşan herkes bilir: bazen ilham ansızın gelir, bazen de onu biraz kışkırtmak gerekir. İşte tam bu noktada sinema devreye girer. Çünkü bazı filmler sadece hikâyesiyle değil, renkleri, kadrajları ve atmosferiyle de bize ilham verir.
Bu liste, grafik tasarımcıların, sanatçıların ve estetik arayışında olan herkesin yaratıcılığını canlandıracak türden.

1. Big Eyes (2014) – Gerçek bir sanat hikâyesi

Konusu: 1950’lerde Amerika’da, büyük gözlü çocuk tablolarıyla ünlü ressam Margaret Keane’in gerçek hikâyesini anlatıyor. Ancak sorun şu: tablolar, eşi tarafından sahipleniliyor. Hem sanat dünyasındaki adaletsizliklere hem de kadın sanatçıların mücadelesine dokunuyor.
Kimler izlemeli? Gerçek hikâyeleri seven, resim sanatına ilgisi olan, pastel tonlarda görsel şölen arayanlar.
Neden izlemeli? Tim Burton’ın estetik dünyası ve Amy Adams’ın oyunculuğu sizi içine çeker.

2. Exit Through the Gift Shop (2010) – Sokak sanatının asi yüzü

Konusu: Banksy tarafından çekilen (ya da öyle olduğu söylenen) bu belgesel, sokak sanatının hem underground hem de ticari yönünü sorguluyor.
Kimler izlemeli? Grafitiye, tipografiyle oynayan tasarım işlerine, kentsel sanat kültürüne meraklı olanlar.
Neden izlemeli? “Sanat nedir?” sorusunu ciddi ciddi düşündürüyor ama bunu yaparken de eğlenceli.

3. Loving Vincent (2017) – Yağlı boya ile çekilmiş ilk uzun metraj

Konusu: Vincent van Gogh’un yaşamı ve gizemli ölümü, tamamı elle yapılmış 65.000 yağlı boya kareyle anlatılıyor.
Kimler izlemeli? Renk paletleriyle büyülenen, fırça darbesine aşık olan, resim ve animasyon tutkunları.
Neden izlemeli? Sadece izlemek bile bir atölye çalışmasına katılmış gibi hissettiriyor.

4. Helvetica (2007) – Bir fontun dünyayı değiştirme hikâyesi

Konusu: Helvetica fontunun doğuşu, yayılması ve tasarım dünyasındaki etkileri üzerine bir belgesel. “Bir font ne kadar önemli olabilir?” diye soruyorsan, cevabı burada.
Kimler izlemeli? Grafik tasarımcılar, tipografi meraklıları, logolara takılıp kalan herkes.
Neden izlemeli? Basit görünen tasarım kararlarının ne kadar köklü etkileri olabileceğini görüyorsun.

5. The Grand Budapest Hotel (2014) – Renk, simetri, hikâye

Konusu: Hayali bir Avrupa otelinde geçen, Wes Anderson imzalı görsel bir masal. Hikâye kadar kadrajlar ve renk uyumları da başrolde.
Kimler izlemeli? Renk teorisine ilgi duyan, simetriye bayılan, her kareyi tablo gibi görmek isteyenler.
Neden izlemeli? Her sahne, ekran görüntüsü alıp duvarına asmak isteyeceğin bir kompozisyon.

Sanat ve tasarım dünyası, yalnızca üretirken değil izlerken de gelişir. Bu filmler, ilham perinizi çağırmanın en keyifli yollarından biri. Bir dahaki yaratıcılık tıkanıklığında kahveni al, bu listeden bir film seç ve görsel bir yolculuğa çık.
Unutma, bazen bir sahnedeki tek bir renk, tüm projenin çıkış noktası olabilir.

Sailor Moon, popüler bir Japon manga ve anime serisidir. Seri, Naoko Takeuchi tarafından yazılmış ve çizilmiştir. İlk olarak 1991’de manga olarak yayınlanmaya başlamış, ardından 1992’de anime serisi olarak televizyonda gösterilmeye başlamıştır. İçinde birçok feminist ve mitolojik ögeler barındırması bu serilerin sevilmesinde ve ilgi çekmesinde büyük rol oynuyor.

• Hikayenin Merkezi: Usagi Tskuino

Hikayemizin merkezindeki karakter Usagi Tsukino, başta sıradan bir lise öğrencisidir ancak kaderi onu tahmin edemeyeceği büyülü bir yolculuğa sürükler. Luna adlı konuşan bir kedi, Usagi’yi Sailor Moon olmaya yani Ay Savaşçısı olmaya davet eder. Usagi, diğer Gezegen Savaşçıları ile bir araya gelir ve dünyayı kötülüklerden korumak için savaşmaya başlar. Usagi sorumuluktan uzak, aklı havada bir kızdır ama güçlerini keşfetmeye başlaması, sorumluluklarını kabul etmesi ve arkadaşlarının gücüne olan inancını geliştirmesiyle olgunlaşır. Usagi’nin savaşçı kimliğinin yanı sıra hayatında ailesi, dostları ve aşkı da büyük bir yer kaplıyor.

• Sailor Moon ve Feminist Perspektif

Beraber savaşan Gezegen Savaşçılarının tamamı kadındır. Bu seride işlenen temalardan biri kadın gücü ve dayanışmasıdır. Gezegen Savaşçıları birbirine sadık ve destekleyici olup aralarındaki özel bağ izleyici/okuyucu tarafından kolayca anlaşılabiliyor. Her birinin özel güçleri olması kadınların kendi kendilerine yetebileceği mesajını bizlere iletiyor. Sailor Moon serisi kadınların birbirlerine destek olabileceği ve dayanışma içinde güç bulabileceği bir dünyayı yansıtır.

Sailor Moon serisi, çoğu zaman geleneksel cinsiyet rollerini tersine çevirir. Usagi’nin erkek arkadaşı olan Tuxedo Mask, aynı zamanda Gezegen Svaşçılarıyla beraber savaşır. Ancak çoğu zaman alıştığımız kurtarıcı olarak gösterilen erkek karakter bu seride yardımcı rolündedir.  Yani Sailor Moon, klasik kurtarıcı hikayelerinin ötesine geçer ve kadın karakterlerin karmaşıklığını ve gücünü vurgular. Bu nedenle Sailor Moon, feminist bir bakış açısıyla değerlendirilmeye değer bir eserdir ve kadın kahramanların gücünü takdir etme amacını taşır.

• Anime ve Filmler

Sailor Moon mangasının uyarlaması olan Animesi 5 sezondan oluşmaktadır: Salior Moon, Sailor Moon R, Sailor Moon S, Sailor Moon SuperS ve Sailor Moon Sailor Stars. Bu serinin aynı evrende geçen anime filmleri de bulunmaktadır. Sailor Moon R: The Movie, Sailor Moon S: The Movie, Sailor Moon SuperS: The Movie ve en son 2021’de çıkan Sailor Moon Eternal filmleri bulunmaktadır. Son film iki bölümden oluşmaktadır ve 90’ların animesine sadık kalarak daha modern bir estetikle hikaye yeniden anlatılmıştır. Bu filmler serinin hayranları için orijinal hikayenin dışında ek maceralar sunar ve karakterlerin evrenini daha fazla derinleştirir.

Sailor Moon, güzellik, güç ve dostluğun bir araya geldiği büyülü bir dünyanın kapısını açar. Her yaştan insan için önemli bir nostalji kaynağıdır ve hala yeni nesiller tarafından keşfedilmeye devam etmekte. Sailor Moon, sadece bir anime değil, aynı zamanda kalbimizde özel bir yer edinmiş bir başyapıttır. Sailor Moon ve Gezegen Savaşçılarının gücü her zaman bize ilham verecek.

iMDb : 7.9/10

The Sinner, Petra Hammesfahr’ın aynı adlı romanından uyarlanan ve başrolünü ünlü oyuncular Jessica Biel, Bill Pullman, Nadia Alexander ve Christopher Abbott’ın üstlendiği sekiz bölümden oluşan polisiye bir mini dizidir. Genç bir annenin bir yabancıyı nedensiz yere bıçaklamasıyla başlayan hikaye ve durumu anlamak isteyen dedektif, kadının kayıp anılarındaki gizemi çözmeye çalışır. 2017 yılında izleyiciyle buluşan The Sinner her sahnesinde merak uyandırıp izleyiciyi ekrana kitleyen bir dizidir.

2 Dogs Of Berlin

iMDb : 7.5/10

2018’de Netflix’te yayımlanan Almanya yapımları arasında Dark ile beraber adından söz ettiren Dogs of Berlin, ilk sezonuyla tüm dünyanın ilgisini çeken bir yapımdır. Christian Alvart tarafından yaratılan dizi, Berlin’in sokaklarında geçen ve aslında çözülmeye çalışılan cinayetin yanı sıra şehrin sosyal yapısını izleyiciye başarılı bir şekilde yansıtan bir dizidir. Dizi, her biri yaklaşık bir saat süren 10 bölümden oluşan ilk sezonu ile Berlin’in iç yüzünü izleyiciye yansıtmayı çok iyi başarıyor.

3 Lucifer

iMDb : 8.1/10

Lucifer’ın başrol oyuncusu Tom Ellis’in performansıyla izleyicilerin ilgisini çeken ve 6 sezon boyunca seyircinin karşısına çıkan Lucifer, Şeytan’ın Dünya’da başından geçen olayları konu alıyor. Şeytan rolünü oynayan Tom Ellis, İngiliz aksanına sahip olmasıyla aslında dizinin popülerleşmesinde büyük rol oynamıştır. 6. sezonunun ardından ekranlara veda eden Lucifer, dedektiflik temasına farklı bir açıyla yaklaşarak ilahi güçleri de bu diziye dahil etmiştir ve büyük bir ilgi toplamıştır.

4 Mezarlık

iMDb : 7.8/10

Geçtiğimiz sene 17 Haziran’da Netflix’de seyirciyle buluşan Mezarlık dizisi en çok izlenen polisiye içerikleri arasında yer alıyor. Başrollerinde Birce Akalay ve Olgun Toker’in yer aldığı polisiye dizi, heyecan ve aksiyon dolu bir hikayeyi anlatıyor. Bir yandan, toplumumuzun önemli bir sorunu haline gelen kadın cinayetlerine de parmak basan dizi birçok izleyiciden tam not almıştır. İzleyiciler, dizinin gösterime girdiği ilk andan itibaren ikinci sezonun gelmesini istiyorlar.

5 Mindhunter

iMDb : 8.6/10

2017 yılında Netflix’de izleyici ile buluşan Mindhunter, yönetmen David Fincher‘ın yönetmen ve yapımcı olarak yer aldığı, aynı zamanda hikâyenin yaratım sürecine doğrudan katkıda bulunmuştur. Hem izleyiciler hem de eleştirmenler tarafından beğeniyle karşılanmıştır. Joe Penhall‘ın senaryosunu kaleme aldığı dizi, eski FBI ajanı John E. Douglas’ın Mark Olshaker ile birlikte yazdığı Mindhunter: Inside the FBI’s Elite Serial Crime Unit romanından uyarlanmıştır. Roman gibi dizi de, Amerika’daki seri katillerle görüşmeler gerçekleştirerek motivasyonlarını anlamaya çalışan FBI ajanlarını takip etmektedir. FBI ajanları tarafından gerçekleştirilen bu görüşmeler, suçluların, özellikle de seri katillerin psikolojik profillerinin çıkarılması için kullanılan tekniklerin ortaya çıkmasını sağlıyor. Hikayenin ana merkezinde FBI ajanları Bill Tench ve Holden Ford ile onlara eşlik eden psikolog Dr. Wendy Carr yer almaktadır.

“Umarım Asla Dindar Olacak Kadar Yaşlanmam.”

“İçimdeki şeytanların dizginlerini elimde tutmayı hep başarmışımdır. Ve böylece bir işe yaramak zorunda kaldılar.” diyerek film anlayışını ifade eden Ingmar Bergman, 4 Temmuz 1918’de İsveç’te dünyaya gelmiştir. Stockholm’lu bir papazın oğlu olan Bergman’ın çocukluğunun çok da sakin geçtiği söylenemez. Dört yaşına kadar annesiyle birlikte uyurken, kurulu düzeni kız kardeşinin doğumuyla bozulmuştur. O ve erkek kardeşi Dag, beşiğinde uyuyan kardeşlerini öldürmeye çalışmışlardır ancak katil olmayı beceremedikleri için bebeği sadece uyandırmayı becermişlerdir. Bergman, hızını alamayıp erkek kardeşinin yatağını yakarak, kız kardeşinin üstünde bitiremediği işi Dag’ın üstünde de bitirmeyi becerememiştir.

Ne yazık ki Ingmar Bergman’ın ailesine bu derecedeki düşmanlığı yine ailesinden geldiğini söylemiştir. Sürekli yatağını ıslatan Bergman, kıyafetlerini batırdığı için cezasını tüm gün kırmızı etekle gezerek çekiyormuş. En küçük bir ev kuralını ihlal ettiğinde, tüm ailesi onu yok sayarak sanki evde yokmuş gibi davranarak tepkilerini bu şekilde gösteriyorlarmış. Anne ve babasının sadist duyguları kabardığında Ingmar’ı bir dolaba kitler ve dolapta çocukların parmaklarını yiyen vahşi bir canavarın olduğunu söyleyip korkuturlarmış. Bergman’ın sadist ailesi sayesinde onun da kukla tiyatrosu ve doğaçlama “büyülü fener” gösterileriyle bu şekilde kaçmanın yolunu buluyormuş.

İlk film gösterimini on yaşındayken kıyafet dolabının duvarında yapan Bergman başarılı bir hikaye anlatıcısı olmuştur. Bir gün okulda tüm sınıfa, akrobat olarak yetiştirilmesi için ailesi tarafından bir sirke satıldığını söylemiş ancak öğretmeni yalan söylediğini anlayarak sağlam bir ceza vermiştir. 1938 yılında kaydolduğu Stockholm Üniversitesi’nde öğrencilerin tiyatro çalışmalarına katılmış ve kısa süre içinde yoluna film senaryoları ile devam etmiştir. 1946’da ilk uzun metrajlı filmi olan Bunalım’ı çekmiştir. 1955’de çektiği Bir Yaz Gecesi Gülümsemeleri adlı romantik komedi filmiyle neredeyse tüm dünyanın beğenisini toplamış, Cannes Film Festivali’nde Altın Palmiye’ye aday olmuştur. Yedinci Mühür ve Yaban Çilekleri, Bergman’ın sinema sektöründeki yerini sağlamlaştırmıştır.

Ruhlar dünyası, Bergman’ın birçok filminde karşımıza çıkar. Esasen, İsveç’teki mülkünde bir yargıç, bir de ayakkabı tamircisi olmak üzere iki hayalet yaşadığını ve hatta onların seslerini duyduğunu ileri sürmüştür. Bir keresinde annesinin hayaletiyle karşılaştığına; gözlerini dikmiş denize doğru bakarken ölmüş annesinin kendi arkasında durduğuna emin olduğunu söylemiştir. Kendisinin de bir hayalete dönüşüp, yaşayanların dünyasına geleceğine inanıyormuş. Bergman, tiyatronun eski sakinlerinin ruhlarının yarım kalan işlerini tamamlamak için hala etrafta olduğuna inanıyordu.

“Benimle sanat hakkında konuşmanın hiçbir manası yok. Ben kiramı ödeyebilmek için film yapıyorum.”

Efsaneye göre John Ford, Hollywood’daki ilk büyük çıkışını, aksesuarcıyken, yapımcı Carl Laemmle’nin onu at üstündeki bir grup kovboyun şiddetli bir saldırı sahnesinin koreografisini tasarlarken seyretmesinden sonra yapmıştır. Laemmle,“Ford’u dene,” diyerek, kısa bir Western için yönetmen arayışında olan bir yapımcı dostuna önermiştir. “Çok iyi bağırıyor.”

John Ford, insanlara yaptığı kabalıklarıyla sinema endüstrisinin en büyük zorbalarından biri olarak Hollywood’un ölümsüz isimleri arasına girmiştir. Hayat hikayesinden bütün bu zorbalıklarının nereden geldiğine dair bir bilgi çıkmamaktadır. 1 Şubat 1894’te Portland, Maine’de dünyaya geldi. Babası bir bakkal dükkanının arkasında bulunan barı işletirken, annesi de çocuk doğurma konusunda uzmanlaşmıştı. Ford küçükken ailesi tarafından hiç fiziksel şiddet görmemiştir ve hatta çocukluğu hiç de o kadar zor geçmiş gibi görünmemektedir.

Sürüsüne bereket kardeşi arasında en yakın olduğu abisi Francis’ti. Ailesinin yüz karası Francis, aşağı yukarı bu sıralamayla; liseyi bıraktı, bir kızı hamile bıraktı, evden kaçtı, orduya yazıldı, bir vodvil tiyatro topluluğuna katıldı ve sessiz filmlerde çalışmak üzere Hollywood’a taşındı. Soyadını da, ünlü otomotiv markasından aldığını söylediği Ford olarak değiştirdi. Abisinin yolundan gitmeye heves eden John Ford, doğrudan isim değişikliği ve oyunculuk kariyerine yöneldi.

Yaklaşık elli yıllık kariyeri boyunca, 140 film çekti ve 4 Oscar kazandı. Çoğu stüdyo dışında, Utah’taki Monument Vadisi’nde çekilmiş yemyeşil, manzara resimlerini andıran kareleri, klasik Western estetiğini belirledi ve yönetmen kuşağını etkiledi.

Ford’la çalışmış olan aktörler, onu anlatırken tek bir kelime kullandılar; sadist. Son derece zalim biri olan Ford, çalışanlarının üstüne gitmekten keyif alıyordu. John Carradine’e göre, “oyuncuların ondan ödü kopuyordu çünkü korkutmayı seviyordu. O bir sadistti.” Aktris Dorris Bowdon, “tam bir pislikti. Kötü ruhlu biriydi,” diyerek ondan şikayetlerini dile getiriyordu. Ford gazisi Harry Carey’nin gözlemlerine göre “kafasını sallamaya başladığı zaman başınızın belaya gireceği kesindi.”  “Adeta bir sürüngen gibiydi. Vücudu sadizmle doluyordu.”

Ford’un oyuncularına çektirdiği işkenceler arasında; çıkardıkları işi hiçbir zaman takdir etmemek, tüm ekibin önünde onları küçük düşürecek şekilde azarlamak, özgüvenlerini yıkıp kendi isteğine boyun eğmelerini sağlamak ve hiçbir sebep olmadan bir sahneyi gereksiz yere defalarca çekmek bulunuyordu.

Ford’un sete gelip, gerçek anlamda kıçını tekmelemek için aktörlerden birine eğilmesini buyurduğu çok olurdu. Siyahi aktör Woody Strode, kelimenin tam anlamlarıyla, Ford’un favori kum torbasıydı. “Ayağıma basar, yumruklar, üzerime taş atardı,” şeklinde hatırladığını söylemekteydi. Strode’un ten rengi, ona kötü davranan Ford’un işini kolaylaştırmaktaydı. Ayrımcılığa karşı çıkıyor, ekibinde birçok azınlık mensubuna iş veriyordu. Hatta bir keresinde, bir röportajda, en iyi arkadaşlarının hepsinin siyahi olduğu söylemişti. Ancak birini aşağılayacağı zaman ağzından “zenci” kelimesini düşürmüyordu.

“Ben tür yönetmeniyim. Sindrella’yı film yapsam, insanlar at arabasında ceset ararlar.”

Alfred Hitchcock, 13 Ağustos 1899’da İngiltere’de dünyaya gelmiştir. Annesi ve babası tarafından oldukça disiplinli bir hayat geçirdiği için yaşıtlarıyla iletişimden uzak  ve yalnız bir çocukluk geçirmiştir. Londra Üniversitesi’nde (University of London) sanat eğitimi aldıktan sonra School of Engineering and Navigation’da mühendislik okumuştur. Kendisini her anlamda geliştirmeye çalışan Alfred Hitchcock, yönetmelik hayatında da oldukça donanımlı bir insan olmuştur. Sinema kariyerine ise film setlerinde teknik ressam olarak başlamıştır.

1930’lara gelindiğinde artık filmleriyle ses getiren Hitchcock, 1939’da İngiltere’den ayrılıp Hollywood’a yerleşmiştir. Alfred Hitchcock, 1940 yılında ilk Hollywood filmi olan Rebecca’yı çekmiştir ve En İyi Film Oscar’ını kazanmıştır. Böylelikle Alfred Hitchcock, Hollywood dahil olmak üzere tüm dünyaya ismini duyurmaya başlamıştır.

Hitchcock ve Eşek Şakaları

“Bazı filmler hayatın dilimleridir, benimkiler kek dilimleri.”

Hitchcock’un yakın arkadaşları ve birlikte çalıştığı kişilere karşı çok daha farklıydı. Alfred Hitchcock şaka yapmayı çok seviyordu, ancak ne yazık ki yaptığı şakalardan sadece kendisi keyif alıyordu.  Çünkü sadece eşek şakası yapmayı seviyordu.

The 39 Steps (39 Basamak) filminde ekip arkadaşlarına ağır bir şaka yaptı. Çekimler sırasında Madeline Carroll ve Robert Donat’ı birbirlerine kelepçeledi ve yetmezmiş gibi anahtarı kaybetmiş gibi davrandı. Onları birkaç saat boyunca esir aldıktan sonra sıkılmış ve onları serbest bırakmıştır.

Birds (Kuşlar) filminin baş rol oyuncusu Tippi Hedren’in kızı Melanie’ye, Noel hediyesi olarak Hedren’e benzeyen ve tabutun içine oturtturulmuş oyuncak bebek vermiş, bununla da kalmayıp kendi kızı Patricia’yı dönme dolaba bindirdiği bir anda, dönme dolabı en yüksekte bıraktırıp kızının havada asılı kalmasına sebep olmuştur. Hitchcock’un eşek şakalarına maruz kalan isimlerden biri olan Kim Novak ise sette odasına girdiğinde, karşısında öldürülüp, tüyleri yolunan bir tavukla karşılaşmıştır.

Psycho (Sapık)

Şüphesiz ki Psycho, Alfred Hitchcock’un en meşhur ve en iddialı filmi olmuştur. Seyirciler ve eleştirmenler tarafından “yönetmenin başyapıtı” olarak tanınan Psycho, seyirciye ters köşeye düşürmeyi başarmıştır. Sinematografisi güçlü olan Psycho filminin, yıllar geçse de filmin hala konuşulmasının ve özel kılmasının sebebi içinde barındırdığı derin psikolojik analizler, hikayenin seyirciyi sürekli odakta tutması, sekansları daha etkili hale getirmek için uyguladığı olağanüstü kamera teknikleri ve filmin duş sahnesinde işlenen cinayetin, öldürülen kadının bıçak darbelerine seyirciler ses efekti ve el hareketleriyle gerilime tanıklık etmesidir. Bir nevi Alfred Hitchcock, şiddeti seyircilere kendilerinin hayal gücüne bırakmış oluyor.

Norman Bates: ”Bir erkeğin en iyi dostu annesidir.”

Film, yasak ilişki yaşayan genç bir çiftin otel odasındaki buluşmasıyla açılır. Karakterlerin hali, birbirleriyle ilişkileri, kurdukları cümleler bu sahneden itibaren büyük bir gizemi oluşturacak filmin hazırlığıdır. Psycho’un, her an artan heyecanıyla merak uyandıran gizem ve gerilimin sırrı da bu anlayışın filmin tamamına yayılmaya başlar. Filmdeki her bir sahne, hem önceki sahnedeki gerilimi arttırır hem de bir sonraki sahneye temel oluşturan konuları yaratır. Bu açıdan filmin dramatik yapısı, Bates Motel’in dibindeki karanlık malikanenin merdivenlerine benzetilir. Merdivenin ilk basamağı, otel odasında buluştuğu sevgilisine aşık olduğundan fazlası bilinmeyen Marion adında bir kadının hırsızlığı olur.

Marion, bankadaki müşterisinden para çalıp, şehri terk etmek üzere yola koyulduğunda, seyirci de klasik hikaye akışında filmin hırsızlık vakasına odaklanacağı yanılgısını empoze eder. Kadının kaçış macerasıyla beraber ters giden bir şeyler vardır: Daha polisle ilk karşılaşmasında verdiği tepkileriyle dikkatleri üzerine çeker. Ancak Marion’un yolunu kaybedip Bates Motel’e uğramasıyla film gerilim etkisini doruklara çıkaran müziğinin hakkını vermeye başlar.

(Filmi izlemediyseniz Psycho’nun spoiler zaman aşımının 1960 yılında dolduğunu hatırlatmak isterim.)

Marion’ın yolu, hayatı boyunca bu motelden ayrılmamış, annesine oldukça bağlı bir adam olan Bates Motel’in sahibi Norman’la kesişir. Kadınlara karşı düşkünlüğü olduğunu Marion’la ilk karşılaşmasında belli olan Norman, Marion’ı akşam yemeği için deli annesiyle yaşadığı eve davet etse de annenin bu davete tepkisi epey korkunç olur. Marion nereye düştüğünü anlayamazken o gün yaşadığı aksiyonun kendisine yettiğini düşünüp, sabah ilk iş motelden ayrılıp şehre dönmeye karar verir. Kadının aslında günahlarından arınma kararına hak verilecek bir sahnede Marion’ın tüm pişmanlıkları Norman’ın bıçak yaralarıyla, kan dolu bir küvetten akan suyla akıp gider. Filmin daha ilk sahnelerinde akıp giden bir diğer şey ise filmin başrolüdür.

Filmde yaşanan her olaya Marion’ın tarafından bakarken, başrol daha filmin yarısına gelmeden şok edici bir şekilde öldürülünce Marion’dan kalan ana karakter rolü, hayatı boyunca annesi tarafından ezilmiş, ana kuzusundan başka bir şey olmayan Norman Bates kalır. Seyirciyi şok eden olay da bu sahneden sonra başlamış olur.

Babasını kaybettikten sonra annesinin boyunduruğu altında yetişen Norman ve annesi arasındaki ilişki, sıradan bir anne – oğul’ dan farklı olmaya başlar. Annesi hayatı boyunca oğlundan başka kimseyi almadan yaşadığı için annesinin bir gün evlenme kararı alması, sağlıklı bir psikolojisi olmayan Norman’ı çileden çıkaran olay olur.  Annesini başka bir adamla paylaşmanın rahatsızlığıyla baş edemeyince, üvey babasıyla beraber annesini de öldürmüştür. Annesinden başka hiç kimsenin olmadığı dünyasında açılan büyük boşluğu, bizzat kendisiyle doldurmaya çalışıp çok sevdiği birini öldürmesiyle vicdan azabının üstesinden gelmeye çalışır.

Hoşlandığı kızlardan uzak durmayı, annesinin başına gelenleri, cezalarından biri olarak gören Norman, filmin sonunda bütün sırlar gün yüzüne çıktığında ortadan kaybolup, yaşama hakkını, annesine bırakır. Nasılsa Norman, aynı yöntemle hasta kişiliğini ve işlediği cinayetleri yıllarca saklamayı başarmıştır.

Psycho, ilk sahnesinden beri taşıdığı gizemi, korku-gerilim sinemasında sınıf atlama basamağı olur. Hitchcock, film boyunca tür kalıplarının ve genel karakter kullanımının dışına çıkarken bir taraftan da oluşturduğu doğaüstü-gerçeklikle, izleyiciyi içinden çıkamayacağı gerilim havuzuna alır. 70 ayrı açıdan kotarılan ve çekimleri bir hafta süren, sinema tarihinin en başarılı sahnelerinden biri olarak anılan duş sahnesi, müzik kullanımı ve muazzam geçişleriyle korku sinemasının hafızalardan silinmeyen sahnesi olarak kalır. Slasher alt türünün ilk örneği olarak kabul edilen ve karakter oluşturmanın gücü ve kurgusuyla, korku – gerilim türünde bir filmin nasıl çekilmesi gerektiğinin örneği olmuştur.

Psycho bir kitap uyarlaması olduğundan, Alfred Hitchcock, filmin sonunun seyirciler tarafından öğrenilmemesi için kitabın tüm baskılarını satın aldırtmaya çalışmıştır. Bu çabası çok başarılı olmasa da bununla yetinmeyip, filmin sonunun öğrenilmemesi için oyuncuları filmin sonunu kimseye söylememeleri için sözleşme imzalatmıştır.

Şimdiye kadar 2019’da başlayacak olan diziyle ilgili merak edilenler HBO tarafından sıkıca saklanıyordu. Bunun sebebiyse, dizinin geçtiğimiz sezonda bölümlerinin internete sızdırılması ve yaşanan diğer eksikliklerdi. Fakat edindiğimiz taze bir bilgiye göre, Maisie Williams yani meşhur Arya Stark diziyle ilgili açıklamalarda bulundu. Açıklaması ise şöyle ”Game of Thrones’un nasıl sona ereceğini biliyorum. Dürüst olmak gerekirse dizinin sonu oldukça sürreal; Bu diziyle oldukça uzun bir zaman geçirdikten sonra en sonunda yaptığı şeyin bu olduğunu görüyorsunuz. Düşünsenize herkes o anı bekliyor ve siz sonunda okuduğunuzda gerçekten inanılmaz olduğunu görüyorsunuz.”

Sadece şunu belirtelim, alışılmışın dışında olacağı ve unutulmayacak sahnelerden oluşacağı gerçekten çok belli. Çünkü dizi 6 bölüm olacak ve bölümlere ayrılan süreler normalden daha fazla olacak. Hepimiz heyecanla 2019’u bekliyoruz.

”Valar Morghulis”

Peter Capaldi‘nin çağı sona erdi. 13.Doktor, Jodie Whittaker oldu. Peter Capaldi’nin Yılbaşı Özel bölümünde ettiği veda, herkesin akıllarına kazınan bir şekilde oldu. Doctor Who her zamanki gibi sevenlerinin beklemediği bir şekilde çıkış yapmayı başardı.

Öyle sanıyoruz ki önümüzdeki sezon Jodie Whittaker Doctor Who dizisini oldukça renklendirecek. Doctor Who fanları ”Whovian” ları oldukça şaşırtacak.

”I let you go”

Evlilik Programları özellikle ev hanımları’nın dikkatini çok fazla çekmekte. Ancak İzdivaç programları ile ilgili hergün binlerce şikayet alınmakta ve Sosyal Medya’da bir imza kampanyası düzenlenmiş durumda.

İzdivaç programları’nın kapatılması için Sosyal Medya’da imza toplanmaya birkaç ay önceden başlatılmıştı.
Ayrıca RTÜK‘e çok fazla şikayet gelmesinin ardından, bu konuyla ilgili çalışmalar başlanmış durumda..

Toplum ahlakını bozan ve aile yapısını kötü etkileyen bu Kurgu’dan ibaret programların kaldırılmasını istiyen, Vatandaşlar, Sosyal Medya’da büyük çaplı bir imza kampanyası başlatmıştı.
Ve Sonunda Müjde!

RTÜK gelen bunca şikayetlerin ardından, şikayetleri ciddiye almış ve çalışmalarını başlatmış durumda.
En merak edilen konulardan birisi ise, İzdivaç programları yayından kalktığı taktirde yerine ne tür programların geleceğidir.
Umarız ki yerlerine Eğlence programları ve Bilgilendirici Programlar getirilir..

Canınız film izlemek istiyor ama karar veremiyorsunuz.İ.M.D.B puanlarına bakıp yüksek puan almış filmleri tercih ediyorsunuz.Fakat bu filmler kötü olabiliyor.Bu yazımda kendimce beğendiğim filmleri ve konularını sizlerle Film Önerileri yazımda paylaşacağım.

The Revenant

İntikam duygusunun insan hayatını uzattığını biliyor muydunuz?Evet bende filmi izleyene kadar bilmiyordum.Hayvanları avlayan bir kuruluş için çalışan oyuncumuzun başına gelen olayları konu alan film tam bir hayatta kalma mücadelesini anlatıyor.Özellikle başrol oyuncusu(Leonardo Wilhelm DiCaprio) rolünün hakkını veriyor.Filmdeki doğa görüntüleride olağanüstü güzellikte.

P.K

Uzaydan Dünya’ya gelen karakterin yaşadığı komik olayları anlatır.Karakterimiz Dünya’da ne zaman ne tepki vermesi,nasıl davranmasını öğrenmeye çalışır.İnsanların çözemedikleri sorunları için tarılara başvurduğunu görür ve tanrı aramaya başlar.Din nedir? sorusuna farklı bir bakış açısıyla yanıt bulmaya çalışan komedi ağırlıklı filmimiz,felsefi göndermelerde de bulunmaktadır.

Spotlite

Film 1970’li yıllarda yaşanmış gerçek olaylara dayanmaktadır.Bazı kilisede görevli rahiplerin çocuklara cinsel istismar etmeleri,bir grup gazeteci tarafından araştırılıp,gün yüzüne çıkartılması ele alan filmimiz özellikle gazeteciliğin nasıl yapılması gerektiğini çok güzel anlatmaktadır.

Who Am I

Kelimenin tam anlamıyla,sağlam bir hacker filmi.Asosyal ve bilgisayar dehası olan karakterin yaptığı hack aktiviteleri, büyük hacker grupların dikkatini çeker ve hacker grubuna katılır.Bu grupla beraber yaptığı aktiviteleri konu alır.Zekice işlenmiş senaryoya sahip bir filmdir.

Film Önerileri yazımızı keyifli buldu iseniz buna benzer Kitap Önerileri yazımızada bakınız.

Film Önerileri yazımızı keyifli buldu iseniz buna benzer Kombin Önerileri yazımızada bakınız.

Hedza Moda Dekorasyon Yaşam ile ilgili güncel bilgiler için bizi Facebook ve Twitter sayfalarımızdan takip edebilirsiniz…