Özellikle önemli ayrım şu: “Kavga etmiyoruz” ile “sorunlarımızı sağlıklı biçimde çözebiliyoruz” aynı şey değil. Araştırmalar, bir partner sorunları gündeme getirdiğinde diğerinin sürekli geri çekilmesi veya konuyu kapatmasının ilişki doyumuyla ilişkili olabileceğini gösteriyor. Ancak geri çekilmenin bağlama göre bazen çatışmayı yatıştırıcı bir işlevi de olabilir.

Artık tartışmıyorsunuz — çünkü umursamıyorsunuz

Bu en yanlış anlaşılabilecek işaretlerden biri.

Eskiden:

“Neden böyle yaptın?”

diye sorarken artık:

“Neyse.”

demeye başladıysan, mesele bazen öfkenin bitmesi değil, beklentinin bitmesi olabilir.

Çünkü tartışma, en azından karşı tarafın bir şeylerin değişmesini istediğini gösterir.

Ama kişi artık:

“Anlatmanın ne anlamı var?”

noktasına geldiyse, ilişkinin içinde duygusal bir geri çekilme başlamış olabilir.

Bir şey olduğunda artık paylaşmak istemiyorsun

Günün kötü geçti.

Eskiden ilk düşündüğün kişi oydu.

Şimdi ise:

“Boş ver, anlatsam da anlamayacak.”

diyorsun.

Ya da güzel bir şey oluyor ama bunu onunla paylaşmak aklına bile gelmiyor.

Bu, fiziksel olarak birlikte olup duygusal olarak ayrı yaşamaya başlamanın göstergelerinden biri olabilir.

Onunla değil, başkalarıyla daha çok konuşuyorsun

Arkadaşlarınla:

Şakalaşıyorsun, dertleşiyorsun, duygularını anlatıyorsun, heyecanlarını paylaşıyorsun.

Partnerinle ise:

“Ne yaptın?”

“İyi.”

“Tamam.”

İlişkideki iletişim yalnızca ev işleri, para, yemek, iş ve günlük program düzeyine indiyse, sorun kavganın olmaması değil, duygusal paylaşımın azalması olabilir.

Onun yanında bile yalnız hissediyorsun

Bu oldukça güçlü bir his olabilir.

Yanında biri vardır.

Ama yine de:

“Tek başımayım.”

gibi hissedersin.

Fiziksel yakınlık ile duygusal yakınlık aynı şey değildir.

Gelecek planlarında “biz” azalıyor

Eskiden:

“Yazın beraber gideriz.”

Şimdi:

“Ben yazın şuraya gitmek istiyorum.”

Eskiden:

“İleride şöyle bir evimiz olur.”

Şimdi:

“Ben ileride şöyle yaşamak istiyorum.”

Dilin değişmesi bazen düşüncenin de değiştiğini gösterir.

Küçük ama dikkat çekici dönüşüm:

Biz → Ben

Ama burada tek başına “ben” kullanmak elbette ayrılık göstergesi değildir. Sağlıklı ilişkilerde bireysellik de önemlidir. Önemli olan uzun vadede ortak gelecek fikrinin tamamen ortadan kalkmasıdır.

Artık onun davranışlarını düzeltmeye çalışmıyorsun

Bu ilk bakışta olumlu görünebilir.

Eskiden:

“Bunu yaptığında üzülüyorum.”

Şimdi:

“İstediğini yap.”

Eskiden davranışlarına tepki veriyordun.

Şimdi vermiyorsun.

Çünkü bazen insan gerçekten sakinleşir.

Ama bazen de:

“Değişmeyeceğini anladım.”

noktasına gelir.

Araştırmalarda “talep–geri çekilme” olarak incelenen döngüde, bir partnerin değişim istemesi diğerinin sürekli geri çekilmesiyle birleştiğinde ilişki doyumunda sorunlar görülebiliyor. Bununla birlikte geri çekilmenin her durumda zararlı olmadığını; bağlamın önemli olduğunu gösteren bulgular da var.

Özür bile artık bir şey ifade etmiyor

Eskiden:

“Özür dilerim.”

dediğinde bir şey hissediyordun.

Şimdi:

“Tamam.”

diyorsun.

Ama içinde hiçbir şey değişmiyor.

Çünkü problem artık tek bir olay değil.

Biriken olayların tamamı.

Partnerinin mutluluğu seni eskisi kadar ilgilendirmiyor

Bu biraz daha derin bir işaret.

Partnerin güzel bir haber veriyor.

Eskiden gerçekten seviniyordun.

Şimdi:

“İyi olmuş.”

diyorsun.

Kötü bir şey olduğunda da eskisi kadar üzülmüyorsun.

Bu, öfkenin tersine duygusal uyuşma gibi hissedilebilir.

Ayrılığı düşününce korkudan çok rahatlama hissediyorsun

Bu çok önemli ama tek başına kesin bir işaret değil.

Bir ilişkiden çıkmayı düşündüğünde:

“Onu kaybedersem ne yaparım?”

yerine

“Sonunda rahatlarım.”

hissi baskın hale geliyorsa, ilişkinin sende yarattığı yükü değerlendirmek gerekebilir.

İlişkiyi sürdürmekten çok bitmiş gibi görünmesini engelliyorsun

Belki de en sessiz işaret bu.

İlişkiyi gerçekten yaşamak yerine:

• çevreye karşı sürdürmek,
• yalnız kalmamak,
• alışkanlığı bozmamak,
• aileye açıklama yapmamak,
• geçmişe yapılan yatırımı kaybetmemek,
• “bunca yıl boşa gitmesin” düşüncesiyle devam etmek

gibi nedenler ağır basıyorsa, ilişkinin kendisiyle ilişkide kalma nedenleri birbirinden ayrılmış olabilir.

Sessizliklerin iki farklı türü var

Sağlıklı sessizlik

“Şu an çok sinirliyim. Biraz sakinleşeyim, sonra konuşalım.”

Burada kişi ilişkiden kaçmıyor.

Konuşmayı erteliyor.

Kopuşa dönüşen sessizlik

“Boş ver.”

“Umurumda değil.”

“İstediğini yap.”

“Konuşsak ne olacak?”

Burada kişi problemi çözmekten vazgeçiyor olabilir.

Araştırmalar da çatışmada geri çekilmenin her zaman aynı anlama gelmediğini gösteriyor: Bazen tansiyonu düşürmek için geçici bir mola işe yarayabilir; kronik ve çözümden kaçınan geri çekilme ise özellikle bazı çiftlerde ilişki doyumunun düşmesiyle bağlantılıdır.

En önemli ayrım

Bir ilişkinin bitip bitmediğini anlamaya çalışırken:

“Ne kadar kavga ediyoruz?”

sorusundan çok,

“Birbirimize hâlâ ulaşabiliyor muyuz?”

sorusuna bakmak daha anlamlı olabilir.

Hâlâ:

• merak ediyor musunuz?
• birbirinizi dinliyor musunuz?
• kırıldığınızda anlatabiliyor musunuz?
• özür kabul edebiliyor musunuz?
• birlikte bir şeyler planlıyor musunuz?
• birbirinizin mutluluğu önem taşıyor mu?
• sorun çıktığında çözmeye çalışıyor musunuz?

Eğer cevapların çoğu evet ise, kavga etmemek başlı başına kötü bir şey değildir.

Ama iki insan aynı evde yaşayıp birbirlerinin hayatından yavaşça çıkmaya başladıysa, dışarıdan bakıldığında ilişki hâlâ devam ediyor olsa bile içeride ciddi bir uzaklaşma olabilir.

Ve belki de ilişkilerin en sessiz bitişi şudur:

Artık kavga etmiyorsun. Çünkü artık değiştirmeye çalışmıyorsun.